Etiket arşivi: Blockchain Technology

Merkez Bankalarının Dijital Paraları Mı? Yoksa Kripto Paralar Mı?

Ekonomi profesörü Asaf Savaş AKAT, bir köşe yazısında Bitcoin’i, “Saçma sapan uçuk bir proje mi? Doğrusu bilemiyorum. Ateş olmayan yerden duman çıkmaz. Gelişmiş ülke merkez bankaları ortalığa böyle para saçarken yeni neslin onların paralarına alternatifi internette üretmesi beni şaşırtmaz.” (“İnternette Devletsiz Para” Vatan Gazetesi-2012) diye tanımlıyor. Asaf Savaş Hoca bir ekonomist olarak, tıpkı emtia paralar gibi devletsizlik iddiası ile yaratılan bu dijital paranın varlığını iki ana fikirde kilitliyor. “Merkez bankalarının kontrolsüz para saçması” ve “yeni nesil”…

Merkez Bankaları ve Yeni Nesil

Krypted U dergisinin ilk sayısında “Blockchain Teknolojisinde Merkezi Otoritenin Teşvik Politikaları”nı tartıştıktan sonra bu sayısında IMF Başkanı Christine Lagarde’ın Singapur’daki Asya Ülkeleri Birliği (ASEAN) Zirvesi’nde yaptığı açıklamayla daha da olgunlaşan “merkez bankalarının dijital para yaratma” fikrini anlamaya çalışacağız. Bu konu, merkezi otoritelerden teşvik bekleyen blockchain yatırımcıları ve girişimcileri için de büyük önem arz etmektedir. Çünkü blockchain teknolojisi ile hızlanması muhtemel dijitalleşme sürecinde kontrolü kaybetmek istemeyen kurumların başında gelen merkez bankalarının, dönüşüme de kayıtsız kalmak istemediklerinin farkındayız. Fakat bu adaptasyon süreci için halen bir yol haritası belirlenebilmiş değil. Lagarde da bu yüzden açıklamasında “tartışmaya devam etmeliyiz” diyor. Zaten dijitalleşme süreci G7’de, G20’de, Dünya Ekonomi Forumu’nda, AB’nin kurullarında, IMF’de ve ülkelerin kurumlarında tartışılmaya devam ediliyor. Daha hızlı daha maliyetsiz ve daha güvenli veri transferini isteyen yeni neslin, insanlık 2.0’ın, teknolojiyle bütünleşen girişimcinin dönüşüm talebi için hangi yol haritasının belirleneceğinin ve bu sürece nasıl adapte olunacağının cevabı aranıyor.

Satoshi’nin yol haritası

2008 krizinden sonra Satoshi Nakamoto “A peer to peer electronic cash system” adlı makalesini dijitalleşme sürecindeki yol haritası için paylaştı. Ekonomi ekosistemindeki veri transferi için bir mekanizma yaratan Nakamoto’nun birkaç sayfada yayınladığı iddialarını, yaklaşık on yıldır bir grup kullanıcı deneyimlemeye çalışıyor. Makalesindeki mekanizmasında, merkezlerin itibarı, servisleri, bilgisayarları yerine dünyaya yayılmış dağıtık veri tabanı var. Bu dağıtık veri tabanı mekanizmasıyla, merkezlerin azaltılması ve oluşacak ekosistemin daha maliyetsiz daha hızlı ve daha güvenli olması hedeflenmiş. Ayrıca hedeflerin arasında yer alan, veri arzının (özellikle para arzının) merkezlerin kontrolünden kurtarma çabası, “para saçma” sorunsalı için de ciddi bir çözüm olarak yorumlanıyor.

Satoshi Nakamoto bu makalesini yarattıktan sonra Bitcoin’in dağıtık veri tabanı sağlık, eğitim, ulaşım, lojistik, kültür-sanat vb. alanlarında da bir model oldu ve çeşitli sektörlerde girişimciler projeler yaratarak borsalarda yerlerini aldılar. Bu projeler halen sektörlere cevap vermek için gelişimlerini durmaksızın da devam ettiriyorlar. Fakat Bitcoin’in de mekanizmasında var olan dağıtık veri tabanı, merkezi otoritelerin kontrolünün zayıflamasına hatta devre dışı kalmasına sebep olacağı için yaygınlaşma süreci çok yavaş ilerlemektedir. Bu yüzden Bitcoin’e karşı önerdikleri en net ve en iyi alternatif “Merkez Bankalarının Dijital Paraları” diyebiliriz.

Merkez Bankalarının Dijital Paraları (CBDC)

IMF Başkanı Christine Lagarde, kripto paralarla ile ilgili birçok kez olumsuz uyarılar yaptı ama kripto paraların artık görmezden gelinemeyecek bir gelişimi tamamladığını ve bu süreci görmezden gelemeyeceklerini de ifade etti. Son katıldığı zirvede ise bu dijitalleşme süreci ile ilgili daha net tavsiyesini merkezi otoritelerle ve kamuoyu ile paylaştı:

  • “Merkez Bankaları dijital para üretmelidir”

Konuşmasında tam olarak “Biraz daha açık olayım: Merkez Bankaları kendi dijital paralarını çıkarmalı mı? Bir başka deyişle hesapları doğrudan Merkez Bankaları tarafından oluşturulup vatandaşların ve şirketlerin ödemelerde kullanılabileceği devlet destekli bir dijital para olabilir mi? ‘Mevcut bankacılık sistemindeki para işleyişi de bu şekilde. Ne varki bunda?’ diyebilirsiniz. Öyle ama, aynı kağıt parada olduğu gibi, parayı dijitalleştirme görev ve sorumluluğu özel bir kuruma değil devlete ait olmalı!” diyordu.

Bu açıklama haber portallarına düşer düşmez ciddi etkileşim aldı. Çünkü kripto para da bir dijital paraydı ve IMF başkanı dijital paraların desteklenmesi gerektiğini söylüyordu. Daha önce birçok kez olumsuz görüşün yanında olumlu rapor da yayınlayan IMF için bu açıklama tamamlayıcı gibi göründü. Fakat bu paraların nasıl yaratılacağı daha belli olmadığı için IMF Başkanı’nın açıklaması üzerinden, kripto para ve blockchain için olumlama yapmamız çok zor gibi görünüyor. Bu yüzden yaratılma sürecini daha iyi incelemeliyiz.

Merkez bankaları dijital parayı nasıl üretirler?

Lagarde’ın açıklamasından dijital paraların mekanizmasıyla ilgili çok fazla ayrıntı alamıyoruz aslında. Ama anladığımız kadarıyla, kısmi bir anonim sağlanarak devletin yaratacağı dijital dijital paralar, herkese açılan hesaplarda transfer işlemleri gerçekleştirecek. Bu süreç için daha önce çalışma yapan İŞ Yatırım Uluslararası Piyasa Müdürü Şant Manukyan, merkez bankaların önünde iki farklı yol olduğu iddiasında bulunuyor. Manukyan bu iki yolu da,“Temelde merkez bankaları zaten dijital paraya geçmiş durumda. Bankaların Merkez Bankası hesaplarında tuttuğu para/rezerv dijital para kavramına birebir uyan bir formattadır. Top yekûn dijital paraya geçiş ise söz konusu Merkez Bankasının bu hesapları bankacılık sektörü dışındaki diğer unsurlara yani finans dışı şirketlere ve kişilere açması ile gerçekleştirilebilir. Bu adım sırasında kripto paralarda kullanılan dağınık veri tabanı (DLT) teknolojisi kullanılabileceği gibi merkezi uygulama (CL) sürdürülerek de gerçekleştirilebilir. Hangi teknolojinin tercih edileceği tamamen kullanım kolaylığı, hızı ve maliyetine bağlıdır.” şeklinde özetliyor.

Dağıtık veri tabanı teknolojisi “Bitcoin’e değil altyapısı olan Blockchain’e odaklanalım” dediğimiz mekanizmadır aslında. Daha güvenli bir ağda verilerini saklamak isteyen bu yeni neslin, verilerini merkezlere değil de dağıtık deftere kayıt ettiği bir teknolojidir. Merkezi uygulamalar ise Ripple gibi sistem sahibinin yetkilendirdiği özel merkezlerden yönetilen bir alt yapıdır. Yeni nesil bir merkeze veya özel şirketlere güvenmektense bu verilerin şeffaf bir şekilde düğümlerle (node) dağıtılmasını arzuladığı için dağıtık veri tabanına ciddi ilgi göstermektedir. Çünkü Nakamoto, Bitcoin’in yaratılmasındaki amacının, “merkezlere saldırı olduğunda, merkezler kötü yönetildiğinde, merkezler iflas ettiğinde” değerlerimizin etkilenmeden seyahatine devam edeceği ödeme-veri transfer sistemini yaratmak olduğunu iddia etmektedir. Lagarde ise açıklamasında dijitalleşme sürecinde “merkezlerin kontrolü” vurgusunu yapmasıyla, Satoshi Nakamoto’nun takımından ayrıştığını rahatlıkla söyleyebiliriz.

Bu açıklamanın üzerinden çok geçmeden blockchain ve kripto para karşıtı Nouriel Roubini “Why Centrel Bank Digital Currencies Will Destroy Cryptocurrencies” (Neden Merkez Bankalarının Dijital Paraları Kripto Paraları Yok Edecek) başlığı ile bir yazı yayınladı. Roubini yazısında Lagarde’ı refere ederek; orta yolun bulunduğunu, blockchain teknolojisini gerek kalmadan daha hızlı daha maliyetsiz ve daha güvenli bir dijital paraları merkez bankaları ile özel bankalar yaratabileceğini ve bu durumda kripto paraya da ihtiyacın kalmayacağını savunuyordu. Bu detaylandırma Lagarde’ın açıklamalarını daha net anlamamızı ve güçlü merkez bankaları için düşünülen yol haritalarını okumamızı sağlıyor. (Roubini’nin yazısına Ekonomi yazarı Erkan Öz’ün cevap niteliği taşıyan flood’u okumanızı tavsiye ederim. Twitter.com/erkanozz.).

Bu durumda dağıtık veri tabanı teknolojisini tercih etmeyecek muhtemel otoriteler, merkezi çözümlerle yaratılacak dijital paralar için,

1- Bütün vatandaşlara hesap açılabilir

2- Mevcut itibari parayı da dijitalleştirerek arzı tamamen kendileri kontrol edebilir

3- Buna bağlı olarak veriler-işlemler merkezi bir sistemle korunur

4- Aracı servis sağlayıcılar da hizmet sağlayabilir (Örneğin en güçlü adaylar biri Merkez Bankaları ile anlaşma yapan, Ripple).

Yukarıdaki ve buna benzer birçok pratikler merkez bankaları için önemli adımlar gibi görünüyor. İnternetin ve makina kullanımının yaygınlaştığı ekonomide de ciddi katkı sağlayacak olması yadsınamaz bir gerçektir. Merkezi otoriteler paranın dijitalleşmesi ile de verginin koordinasyonunda verimliliğin sağlanması, kayıt dışı ekonominin azalması, ödemeler sisteminin hızının arttırması gibi birçok fayda sağlayacaktır. Fakat blockchain teknolojisini yaratan yeni neslin talepleri bu pratiklerle son bulur mu ?

İnsanlık 2.0 için dijitalleşme süreci

Lagarde’ın önerisi aslında fiili olarak gerçekleşiyor diyebiliriz. Birçok merkez bankasının rezervleri artık dijital olarak tutuluyor. Bankalarımızdaki mevduatların birçoğu da dijital olarak yer alıyor. Fakat yeni neslin, 2008 krizinden sonra aracı finans kurumları olan bankalarla, mevduat sahipleri arasında gerçekleşen acı deneyimler yüzünden merkez bankalarının çözümlerini yeterli görmeyebilir. Çünkü Asaf Savaş hocanın da yazısında bahsettiği gibi Merkez Bankaların “para saçmalarına” çözüm bulmak isteyen bir yeni neslin varlığını gözlemleyebiliyoruz. Lagarde’ın önerisinden veya diğer merkez bankaların açıklamalarından hatta Venezuela-İran gibi ülkelerin dijital para denemelerinden anladığımız kadarıyla merkezi otoritelerinin para arzını sınırlama gibi bir süreç izlemeyeceklerini anlıyoruz. Ayrıca birçok banka ve özel işletmeler artık kendi merkezleri/servisleri/sistemleri ile bilgilerimizin güvenliğini sağlamakta çok zorlanıyor. Sadece finans kurumları değil sosyal medya şirketleri (Facebook’un Google Analytics skandalı), devlet kurumları (Nüfus bilgilerimizin çalınması), sağlık sektörü gibi vb. kurumlar verileri koruyamadığı için dönüşüm isteyen bu yeni nesil, kendini güvende hissetmediğini iddia etmektedir. Bu yüzden merkez bankalarının itibari parayı dijitale taşıma çabasını yeterli bulmalarının zor olduğunu tahmin edebiliriz.

IMF’in liderliğinde olgunlaşan merkezi dijital paralar için bir soru işaretinin de işlemlerin anonimliği konusundaki belirsizlik olduğunu söyleyebiliriz. Bireylerin yaşamlarındaki veri transferlerininin, bir hukuki problem çıkmadıkça izleme hakkı olmayan merkezi otoriteler tarafından takip edilmesi durumunda, bazı temel hakların güvenliği tartışmaya açılacaktır. Daha fazla özgürlük ve daha fazla yerelleşme isteyen topluluklar açısından IMF Başkanı’nın önerisi bir dönüşüm olarak algılanmayacağı gibi alternatiflere olan motivasyon kaynağını da canlı tutması muhtemeldir. Çünkü para arzını sınırlamayan, güvenlik konusunda merkezlere bağlı olan, anonimlik konusunda yeteri kadar şeffaf olmayan devlet projeleri bu nesil tarafından devamlı sorgulanacaktır.

Aslında kripto paralar ve blockchain teknolojisinin uygulamaları kayıt dışı ekonomi, enerji kullanımı, ölçeklendirme gibi birçok sorunla mücadele ediyorlar. Her geçen gün yeni projeler bu sorunları çözdüklerini iddia etseler de bu sorunların tam olarak çözülemediklerinin farkındayız. Fakat merkezi otoritelerden kaçan ve merkezi otoritelerin çözemediği için yaratılan bu alternatif ekosistemlerin taleplerini karşılayamadan kripto paralara ilgiyi azaltmanın çok zor olacağını tahmin edebiliriz.

Son olarak, bugün kripto paraları yasaklayabiliriz. Blockchainin dağıtık veri tabanı için geliştirdiği modellemeyi yok sayabiliriz fakat yine bir grup insan, daha fazla özgürlük için merkezleri sorgulayacak, uçtan uca yapılan transferin arasındaki aracıları yok etmeye çalışacak daha özgün bir teknoloji peşinde olacaktır. Teknolojiye yön vermek isteyen topluluklar, devletler, kurumlar, bireyler umarım blockchainin arkasındaki talepleri ıskalamazlar. Bu yüzden merkez bankalarının dijital para projelerine yön vermek isteyenlere yeni nesil adına bir mesajı hatırlatabiliriz…

“Blockchaine değil arkasındaki insanlık 2.0’ın taleplerine odaklanalım.”

Kaynak: Süleyman Girgin

Why Use a Blockchain?

As the implications of the invention of have become understood, a certain hype has sprung up around blockchain technology.

This is, perhaps, because it is so easy to imagine high-level use cases. But, the technology has also been closely examined: millions of dollars have been spent researching blockchain technology over the past few years, and numerous tests for whether or not blockchain technology is appropriate in various scenarios have been conducted.

Blockchain technology offers new tools for authentication and authorization in the digital world that preclude the need for many centralized administrators. As a result, it enables the creation of new digital relationships.

By formalizing and securing new digital relationships, the blockchain revolution is posed to create the backbone of a layer of the internet for transactions and interactions of value (often called the ‘Internet of Value’, as opposed to the ‘Internet of Information’ which uses the client-server, accounts and master copy databases we’ve been using for over the past 20 years.)

But, with all the talk of building the digital backbone of a new transactional layer to the internet, sometimes blockchains, private cryptographic keys and cryptocurrencies are simply not the right way to go.

Many groups have created flowcharts to help a person or entity decide between a blockchain or master copy, client-server database. The following factors are a distillation of much of what has been previously done:

Is the data dynamic with an auditable history?

Paper can be hard to counterfeit because of the complexity of physical seals or appearances. Like etching something in stone, paper documents have certain permanence.

But, if the data is in constant flux, if it is transactions occurring regularly and frequently, then paper as a medium may not be able to keep up the system of record. Manual data entry also has human limitations.

So, if the data and its history are important to the digital relationships they are helping to establish, then blockchains offer a flexible capacity by enabling many parties to write new entries into a system of record that is also held by many custodians.

Should or can the data be controlled by a central authority?

There remain many reasons why a third party should be in charge of some authentications and authorizations. There are times when third-party control is totally appropriate and desirable. If privacy of the data is the most important consideration, there are ways to secure data by not even connecting it to a network.

But if existing IT infrastructure featuring accounts and log-ins is not sufficient for the security of digital identity, then the problem might be solved by blockchain technology.

As Satoshi Nakamoto wrote in his (or her) seminal work, “Bitcoin: A Peer-to-Peer Electronic Cash System”: “Merchants must be wary of their customers, hassling them for more information than they would otherwise need. A certain percentage of fraud is accepted as unavoidable.”

Private key cryptography enables push transactions, which don’t require centralized systems and the elaborate accounts used to establish digital relationships. If this database requires millions of dollars to secure lightweight financial transactions, then there’s a chance blockchains are the solution.

Is the speed of the transaction the most important consideration?

Does this database require high-performance millisecond transactions?

If high performance, millisecond transactions are what is required, then it’s best to stick with a traditional-model centralized system. Blockchains as databases are slow and there is a cost to storing the data – the processing (or ‘mining’) of every block in a chain. Centralized data systems based on the client-server model are faster and less expensive… for now.

In short, while we still don’t know the full limits and possibilities of blockchains, we can at least say the use cases which have passed inspection have all been about managing and securing digital relationships as part of a system of record.

Authored by Nolan Bauerle; images by Maria Kuznetsov


Source: coindesk

How Does Blockchain Technology Work?

As stated in our guide What is Blockchain Technology?, there are three principal technologies that combine to create a blockchain. None of them are new. Rather, it is their orchestration and application that is new.

These technologies are: 1) private key cryptography, 2) a distributed network with a shared ledger and 3) an incentive to service the network’s transactions, record-keeping and security.

The following is an explanation of how these technologies work together to secure digital relationships.

Cryptographic keys

Two people wish to transact over the internet.

Each of them holds a private key and a public key.

The main purpose of this component of blockchain technology is to create a secure digital identity reference. Identity is based on possession of a combination of private and public cryptographic keys.

The combination of these keys can be seen as a dexterous form of consent, creating an extremely useful digital signature.

In turn, this digital signature provides strong control of ownership.

Identity

But strong control of ownership is not enough to secure digital relationships. While authentication is solved, it must be combined with a means of approving transactions and permissions (authorisation).

For blockchains, this begins with a distributed network.

A Distributed Network

The benefit and need for a distributed network can be understood by the ‘if a tree falls in the forest’ thought experiment.

If a tree falls in a forest, with cameras to record its fall, we can be pretty certain that the tree fell. We have visual evidence, even if the particulars (why or how) may be unclear.

Much of the value of the bitcoin blockchain is that it is a large network where validators, like the cameras in the analogy, reach a consensus that they witnessed the same thing at the same time. Instead of cameras, they use mathematical verification.

In short, the size of the network is important to secure the network.

That is one of the bitcoin blockchain’s most attractive qualities — it is so large and has amassed so much computing power. At time of writing, bitcoin is secured by 3,500,000 TH/s, more than the 10,000 largest banks in the world combined. Ethereum, which is still more immature, is secured by about 12.5 TH/s, more than Google and it is only two years old and still basically in test mode.

System of record

When cryptographic keys are combined with this network, a super useful form of digital interactions emerges. The process begins with A taking their private key, making an announcement of some sort — in the case of bitcoin, that you are sending a sum of the cryptocurrency — and attach it to B’s public key.

Protocol

A block – containing a digital signature, timestamp and relevant information – is then broadcast to all nodes in the network.

Network servicing protocol

A realist might challenge the tree falling in the forest thought experiment with the following question: Why would there be a million computers with cameras waiting to record whether a tree fell? In other words, how do you attract computing power to service the network to make it secure?

For open, public blockchains, this involves mining. Mining is built off a unique approach to an ancient question of economics — the tragedy of the commons.

With blockchains, by offering your computer processing power to service the network, there is a reward available for one of the computers. A person’s self-interest is being used to help service the public need.

With bitcoin, the goal of the protocol is to eliminate the possibility that the same bitcoin is used in separate transactions at the same time, in such a way that this would be difficult to detect.

This is how bitcoin seeks to act as gold, as property. Bitcoins and their base units (satoshis) must be unique to be owned and have value. To achieve this, the nodes serving the network create and maintain a history of transactions for each bitcoin by working to solve proof-of-work mathematical problems.

They basically vote with their CPU power, expressing their agreement about new blocks or rejecting invalid blocks. When a majority of the miners arrive at the same solution, they add a new block to the chain. This block is timestamped, and can also contain data or messages.

Here’s a chain of blocks:

The type, amount and verification can be different for each blockchain. It is a matter of the blockchain’s protocol – or rules for what is and is not a valid transaction, or a valid creation of a new block. The process of verification can be tailored for each blockchain. Any needed rules and incentives can be created when enough nodes arrive at a consensus on how transactions ought to be verified.

It’s a taster’s choice situation, and people are only starting to experiment.

We are currently in a period of blockchain development where many such experiments are being run. The only conclusions drawn so far are that we are yet to fully understand the dexterity of blockchain protocols.

Authored by Nolan Bauerle; images by Maria Kuznetsov


Source: coindesk

What is Blockchain Technology?

“The practical consequence […is…] for the first time, a way for one Internet user to transfer a unique piece of digital property to another Internet user, such that the transfer is guaranteed to be safe and secure, everyone knows that the transfer has taken place, and nobody can challenge the legitimacy of the transfer. The consequences of this breakthrough are hard to overstate.”

– Marc Andreessen

From a cruising altitude, a blockchain might not look that different from things you’re familiar with, say Wikipedia.

With a blockchain, many people can write entries into a record of information, and a community of users can control how the record of information is amended and updated. Likewise, Wikipedia entries are not the product of a single publisher. No one person controls the information.

Descending to ground level, however, the differences that make blockchain technology unique become more clear. While both run on distributed networks (the internet), Wikipedia is built into the World Wide Web (WWW) using a client-server network model.

A user (client) with permissions associated with its account is able to change Wikipedia entries stored on a centralized server.

Whenever a user accesses the Wikipedia page, they will get the updated version of the ‘master copy’ of the Wikipedia entry. Control of the database remains with Wikipedia administrators allowing for access and permissions to be maintained by a central authority.

Wikipedia’s digital backbone is similar to the highly protected and centralized databases that governments or banks or insurance companies keep today. Control of centralized databases rests with their owners, including the management of updates, access and protecting against cyber-threats.

The distributed database created by blockchain technology has a fundamentally different digital backbone. This is also the most distinct and important feature of blockchain technology.

Wikipedia’s ‘master copy’ is edited on a server and all users see the new version. In the case of a blockchain, every node in the network is coming to the same conclusion, each updating the record independently, with the most popular record becoming the de-facto official record in lieu of there being a master copy.

Transactions are broadcast, and every node is creating their own updated version of events.

It is this difference that makes blockchain technology so useful – It represents an innovation in information registration and distribution that eliminates the need for a trusted party to facilitate digital relationships.

Yet, blockchain technology, for all its merits, is not a new technology.

Rather, it is a combination of proven technologies applied in a new way. It was the particular orchestration of three technologies (the Internet, private key cryptography and a protocol governing incentivization) that made bitcoin creator Satoshi Nakamoto’s idea so useful.

The result is a system for digital interactions that does not need a trusted third party. The work of securing digital relationships is implicit — supplied by the elegant, simple, yet robust network architecture of blockchain technology itself.

Defining digital trust

Trust is a risk judgement between different parties, and in the digital world, determining trust often boils down to proving identity (authentication) and proving permissions (authorization).

Put more simply, we want to know, ‘Are you who you say you are?’ and ‘Should you be able to do what you are trying to do?’

In the case of blockchain technology, private key cryptography provides a powerful ownership tool that fulfills authentication requirements. Possession of a private key is ownership. It also spares a person from having to share more personal information than they would need to for an exchange, leaving them exposed to hackers.

Authentication is not enough. Authorization – having enough money, broadcasting the correct transaction type, etc – needs a distributed, peer-to-peer network as a starting point. A distributed network reduces the risk of centralized corruption or failure.

This distributed network must also be committed to the transaction network’s recordkeeping and security. Authorizing transactions is a result of the entire network applying the rules upon which it was designed (the blockchain’s protocol).

Authentication and authorization supplied in this way allow for interactions in the digital world without relying on (expensive) trust. Today, entrepreneurs in industries around the world have woken up to the implications of this development – unimagined, new and powerful digital relationshionships are possible. Blockchain technology is often described as the backbone for a transaction layer for the Internet, the foundation of the Internet of Value.

In fact, the idea that cryptographic keys and shared ledgers can incentivize users to secure and formalize digital relationships has imaginations running wild. Everyone from governments to IT firms to banks is seeking to build this transaction layer.

Authentication and authorization, vital to digital transactions, are established as a result of the configuration of blockchain technology.

The idea can be applied to any need for a trustworthy system of record.

Authored by Nolan Bauerle; images by Maria Kuznetsov


Source: coindesk

Kripto Para ve Bitcoin Hakkında Şaşırtıcı Bilgiler !

Bugün sizler için Google Trend sayfasında, “kripto para“, “bitcoin“, “Blockchain” ve  alanlarında biraz araştırma yaptık ve gördüğümüz sonuçları sizlerle paylaşalım dedik. Bakalım en az bizim kadar sizlerde şaşıracak mısınız!

1. Aranılan Kelime “Kripto Para” : İlgi Görmeye Başladığı Tarih Eylül 2016. Türkçe bir kelime olmasından kaynaklı en çok aranan ülke Türkiye. Bu kelimede arama yapanların en çok arama yaptığı diğer kelimeler ise: Kripto para nedir, Kripto para borsasıEn çok ilgi gördüğü kategori: Para – Konu.


2. Aranılan Kelime Bitcoin” : İlgi Görmeye Başladığı Tarih Aralık 2016. Global bir marka olarak en çok arayan ülkeler sırasıyla: 1-Nijerya, 2-Gana, 3-Güney Afrika, 4-Slovenya, 5- Estonya. Bu kelimede arama yapanların en çok arama yaptığı diğer kelimeler ise: Bitcoin price. Mining Bitcoin, Bitcoin Usd, Buy Bitcoin, Bitcoins. En çok ilgi gördüğü kategori: Bitcoin – Para Birimi.



3.
Aranılan Kelime “Blockchain” : İlgi Görmeye Başladığı Tarih Ekim 2015. Global bir marka olarak en çok arayan ülkeler sırasıyla: 1- Gana, 2- Nijerya, 3-Saint Helena, 4-Lüksemburg, 5- Singapur. Bu kelimede arama yapanların en çok arama yaptığı diğer kelimeler ise: 1-Blockchain, 2-Bitcoin. 3- Blockchain Wallet, 4- Blockchain Technology, 5- The Blockchain . En çok ilgi gördüğü kategori: Blok Zinciri – Konu.


Genel olarak yorumlayacak olursak, 2008 Yılında bir deneysel süreç olarak başlatılan “Bitcoin”, insanların hayatına girmesi yani insanların güvenerek kullanmaya başlaması için 9 yıl gibi bir süre geçmiş. Asıl dev buluş olan “Blockchain” ise teknolojinin kaderini değiştirecek bir sürece doğru hızla ilerliyor.

Grafikte en çok dikkatimizi çeken ve şaşırtan bir konu ise bu önemli konuları daha çok arama yapan Gana ve Nijerya gibi Afrika ülkelerin olması. Bunun için bir çok sebep aranabilir ama bizim tahminimiz; bankacılık sisteminden bir hayli dertli olan bu ülkeler çözümü Kripto Para Bitcoin’de arıyor olabilirler.


Bu haber www.KriptoPara.org editörleri tarafından özel hazırlanmıştır. Kaynak gösterilmeden alıntı yapılmamasını rica ediyoruz.